فرار مغزها یا قلبها ؟

حرف ناحساب

شبنم — Sun, 15 Jan 2012 11:27:19 GMT

یه ایمیلی اومده بود با مضمون من "ایران" را دوست دارم ولی...

آی سوختم...مثه این میشه بگی :

من تو را دوست دارم ولی از وقتی که مریض شدی نگاه هایت دیگر نافذ نیست دیگر برقی درچشمهایت نمی بینم به من چه که روزی قشنگترین چشمها را داشتی مهم حال است که رنجوری ولی من می توانم به بهترین چشمها برسم من با گذشته ی تو کاری ندارم مهم این است من جوانم وهزار امید اگر تونای راه رفتن نداری اگر نفسهایت بریده بریده شده اند من تازه نفسم من پای رفتن دارم قدمهای آرام ات حوصله ام را سر می برد وقتم را گرفته تو اسیرم کرده ای اسیری که می تواند بهترین نگاهها را از آن خود کند درست است همسفر خوبی بودی در گذشته اما حال چطور ؟ تو حتا نمی توانی دیگر از خانه ات بیرون آیی و بگویی آری مردم منم فاتح آن قله ها که می بینید پس من با خود تمام عکسهایمان را می برم با همسفر آینده ام میتوانم عکسهایت را مرور کنم ولی نمی خواهم حرفی از تو دیگر در زندگی ام باشد می خواهم در را به محکمی ببندم که حتا نفسهای مریض ات از خانه برای بدرقه راهم چند ثانیه هم با من نباشن که نباشند

تازه اگه طرف انقد رک وراست باشه که صریح بگه خوبه طرف وبا بازی به بازی نگیره

(بدون عنوان)

شبنم — Mon, 02 Jan 2012 13:58:46 GMT

فکر اینکه دنیا بعد از رفتنت از اینجا واسه م غیر قابل تصوره

الفرار

شبنم — Sat, 15 Oct 2011 17:46:40 GMT

سهراب سپهری :

در شب تردید من ، برگ نگاه !

می روی با موج خاموشی کجا ؟

ریشه ام از هوشیاری خورده آب :

من کجا ، خاک فراموشى کجا .

حمایت از کودکان ---- ؟

شبنم — Mon, 15 Aug 2011 11:49:00 GMT

موقعی که میخوای به من کمک کنی تو چشمای معصومم نگاه کن از نردبون پولا اوج نگیر (هزار ، 2هزار ، 5هزار ، 10هزار والخ ) نذار تو دستای خالیم دستای خالیمو بگیر واسه آینده ای که داری با هزار تومن اونو میخری با کمک مادی الآنت من میشم کودک کاری که از بچگیم چیزی نفهمیدم جز ترحم تو ... تو آیندمو با هزار تومن خریدی آینده ای که شاید منم مث تو یا بچه تو میتونستم به یه جایی برسم تو مهر تایید بر زندگی فلاکت بار من زدی تو حق تحصیل و داری از من میگیری حتا بیشتر از پدر و مادرم و رهگذرایی که برای من دلسوزی نکردن اگه دوستم داری اگه منو همشهریت هم وطنت یا حتا یه انسان میدونی فقط چند ثانیه زجر روزمو با من بکش شاید بتونیم آیندمو عوض کنیم

تموم لحظه ها از جنس سنگه برای اون دلی که تنگ تنگه

شبنم — Thu, 19 May 2011 10:39:21 GMT

گل مریم ببین راهت چه دوره

فضای خونه بی تو سوت و کوره

گذشتی از همه بارت رو بستی

غریبونه یه جای نو نشستی

یه جا که خیلی بارونی نباشه

همیشه ترس ویرونی نباشه

کسی از حسرت بودن نمیره

کسی عشق و از آیینه نگیره

یه جایی که نفس دزد نفس نیست

جواب هیچ فریادی قفس نیست

کسی فکر فراموشی نباشه

دوای درد بیهوشی نباشه

گل مریم اگه ابرا سیاهه

از اینجا تا بهار چند کوچه راهه ؟

بیا باغ از غم دوریت نمیره

ببین باغ بدون گل کویره

گل مریم بیا ریشت چی میشه

نگو سخته پس اندیشت چی میشه

قفس که قد آزادی نمیشه

واسه تن جز وطن وادی نمیشه

ببین دشت گلا هرزه علفهاش

بیا دشت گلا هرزه علفهاش

نباشه گل علف میشینه رو جاش

گل مریم بیا با هم بسازیم

بیا مریم بیا باهم بسازیم

خزون میره به سرما دل نبازیم

گل آزاده گلدونی نمیشه

بیا اندیشه زندونی نمیشه

بیا با من بخون از عشق و ریشه

من اینجا ریشه در خاکم همیشه

<<هیـــــــلـــا صـــدیـــقــــــــــــی>>

با زبون خودش اینجا

___________________________________

هر چی بیشتر میگذره به عمق فاجعه بیشتر واقف میشم

مدام پیش

شبنم — Thu, 12 May 2011 19:00:00 GMT

چه آرزوی محالی است زیستن با تو
مرا همین بگذارند یک سخن با تو:
به من بگو که مرا از دهان شیر بگیر!
به من بگو که برو در دهان شیر بمیر!
بگو برو جگر کوه قاف را بشکاف!
ستاره ها را از آسمان بیار به زیر؟

ترا به هر چه تو گویی، به دوستی سوگند
هر آنچه خواهی از من بخواه، صبر مخواه.
که صبر، راه درازی به مرگ پیوسته ست!
تو آرزوی بلندی و، دست من کوتاه
تو دوردست امیدی و پای من خسته ست.

همه وجود تو مهر است و جان من محروم

چراغ چشم تو سبزست و راه من بسته است.

فریدون مشیری

اسفند بگو دیگه دوس داشتی جای من باشی من بگم حاضرم صد بار کنکور بدم

گلرخ تو که از اول هیچی نگفتی چرا ؟ میگفتی حرف نمیزنی . گفتم بیا . اومدی گمونم امآ باعث شد توام حرف نزنی

آذین شاید دیدی یه وقت اینجا رو ... درد آشنا هستی امآ الان توام تو حال اونی از شانس بد من

ولی گل همیشه بهار اون حق نداشت تولدتو دیگه تبریک بگه حتا شاید بخاطر ١٠ سال از زندگیه خودش

بی تو عمرم مثل آهنگ سکوت توی لحظه های خالی می گذره تو به می خونه نرو عزیز من من تو دستای تو پیمونه می شم با همه مستی و آشفتگی ام من برای تو یه می خونه می شم

حیف شد خیلی شعرای قشنگی ونوشتم که ندیدی وسیاهشون کردم امآ چه مهربون شده بودی نگو .......٧

خودت میدونی و خودم

شبنم — Thu, 24 Feb 2011 16:39:32 GMT

.

شبنم — Mon, 24 Jan 2011 14:12:16 GMT

شما که دم از حر میزنین آخه حر باید زنده باشه که برگرده نمیدونم چی پیش میاد که یکی خودشو درحد خدا بدونه که به خودش اجازه بده یه انسان و یه آدم و از صحنه روزگار محو کنه اینجاس که آدم باید بگه : لا اله الا الله

اندکی صبر صبر صبر صبر صبر

شبنم — Mon, 10 Jan 2011 08:56:11 GMT

آقای پریزیدنت اوباما با این تحریمات فقط داری مردم و سیاه پوش میکنی

" مرا به خیر تو امید نیست شر مرسان "

خلبانی شغل رویاهای بچه های این سرزمین بود ... یعنی میمونه ... وقتی همه تقصیرا میشه گردن ... اونم خلبانای نامبر وان

آقای عربستان و آقایان شیخ نشینا "ایران" بانو یه زمانی سوگلی بود انقد خوش خدمتی نکنید ...که کاش نبود حداقل این همه هواپیما درب و داغون نداشتیم .. دم هر دانشگا خوبه تهران و شیراز و اصفهان و قزوین والخ یه فرودگاه میزدیم با ایر لاینهای بین المللی که بهترینامونو به سلامت ببرن واسه تجار هم بعد اینکه به جنوب رفتن فلای امارات بود

تنا دلخوشی ، آدمکای مجازی

شبنم — Wed, 29 Dec 2010 18:00:56 GMT

نشستم ببینم خفه میشم ....... جسم گردن کلفت بیگانه ..... بازم چشمات هنوزیه جوغیرت توشون هست ... پررو پررو پررو پررو .